در تعريف شهرداري مي‌توان آن را سازماني غيردولتي و غيرانتفاعي و مردمي دانست که اداره و مسئوليت و مديريت امور شهري را با مجوز دولت و با امکانات مردمي به دست آورده تا به منظور ايجاد و اداره کردن تأسيسات عمومي و وضع و اجراي نظامات شهري و تأمين نيازمنديهاي مشترک محلي فعاليت کند و هزينه خدماتي را که به آن واگذار  گرديده با اسلوبي منطقي و عادلانه بين سکنه شهر و استفاده‌کنندگان از خدمات تقسيم نمايد.

تعريف کلي و اساسي شهرداري در ايران اين‌گونه مي باشد: شهرداري موسسه‌اي عمومي، غير دولتي و مستقل است که به موجب قانون در شهر ها تشکيل مي‌شود و عهده‌دار امور محلي و اداره خدمات به شهروندان و سکنه شهري مي‌باشد.به موجب ماده 3 قانون شهرداري ،شهرداري شخصيت حقوقي مستقلي دارد و وظايفي به شرح ذيل را پيگيري مي‌کند.

الف) وظایف عمراني: مانند احداث خيابانها- معابر- ميادين ،اعلام نظر نسبت به طرح‌هاي جامع و هادي شهري– اعلام نظر در خصوص نقشه‌هاي تفکيکي – الزام به رعايت مقررات ملي ساختمان –الزام به پذيرش نقشه ساختماني از اعضاء سازمان نظام مهندسي.

ب) وظایف خدماتي : ايجاد تاسيسات عمومي تنظيف و نگهداري و تسطيح معابر و مجاري آب، تعيين محلهایی مخصوص براي تخليه زباله ،نخاله و فضولات ساختماني – احداث غسالخانه و گورستان – پيشگيري از حوادث – پيشگيري از آلودگي محيط‌زيست –نگهداري و تعمير تونل‌هاي شهري.

ج) وظايف نظارتي و حفاظتي: اجرای آراء کميسيون ماده 100 – صدور پروانه ساختمان – نظارت بر کليه ابنيه‌اي که در شهر ايجاد مي‌شود، جلوگيري از بروز تخلفات ساختماني – حفظ اموال و دارایي شهر- اقامه دعوا عليه اشخاص و دفاع از دعاوي اشخاص عليه شهرداري – حفظ فضاي سبز.

د) وظایف رفاهي : احداث بناها و ساختمان‌هاي مورد نياز شهر از قبيل سرويس‌هاي بهداشتي –کشتارگاه- بوستان- جلوگيري از سد معابر عمومي.

ه) مديريت منابع: بودجه شهرداري- عوارض ساختمان و ترتيب مميزي و وصول آن –ساير عوارض شهرداري و نقش شهرداري در تعيين ارزش معاملاتي ساختمان‌ها.